Behandeling van coxartrose (artrose van het heupgewricht)

vergelijking van een gezond gewricht en artrose

Coxartrose is een ziekte van de heupgewrichten die wordt veroorzaakt door veranderingen in de structuur van de weefsels daarin. De ziekte heeft een andere naam - artrose van het heupgewricht of artrose.

Coxartrose is een complexe degeneratieve-dystrofische ziekte die wordt veroorzaakt door veranderingen in het kraakbeenweefsel van het gewricht. Kraakbeenweefsel kan niet herstellen na voltooiing van de vorming van het menselijk skelet, daarom beïnvloedt eventuele schade eraan de toestand van weefsels in de toekomst. Ook wordt de conditie van het kraakbeen beïnvloed door de gewrichtsvloeistof, die de functie van smerende weefsels vervult. Door onvoldoende smering en verhoogde wrijving wordt het gewrichtskraakbeen dunner en verslijt het na verloop van tijd volledig. De afwezigheid van kraakbeen veroorzaakt een toename van de belasting op het oppervlak van de botten, er treedt wrijving op tussen de botten, en dit leidt tot een verandering in hun vorm en positie, tot het optreden van pijnsyndroom.

Meestal lijden mensen op oudere leeftijd aan coxartrose, omdat tegen die tijd de functies van het kraakbeenweefsel verloren zijn gegaan.

Soorten coxartrose

In de geneeskunde worden primaire en secundaire coxartrose onderscheiden.

In het primaire geval zijn de oorzaken van de ziekte onduidelijk.

De ontwikkeling van secundaire coxartrose wordt beïnvloed door de volgende redenen:

  • verschillende verwondingen en breuken krijgen;
  • aangeboren afwijkingen in het heupgewricht (aangeboren dislocatie van de heup);
  • de aanwezigheid van ontstekingsprocessen in het heupgebied;
  • reumatoïde artritis (een bindweefselaandoening die gewrichtskraakbeen vernietigt);
  • aseptische necrose van de heupkop (afsterven van de heupkop).

Stadia van coxartrose

In de medische praktijk zijn er 4 stadia van coxartrose:

Fase 1

Het wordt gekenmerkt door het optreden van intermitterende gewrichtspijn. De pijn treedt op aan het begin van bewegingen na een rusttoestand, maar verdwijnt bij het hervatten van krachtige activiteit. In een rustige toestand verschijnt er geen pijn. Gewrichtsmobiliteit wordt niet aangetast. Op de röntgenfoto zijn onbeduidende botgroei en een lichte vernauwing van de gewrichtsruimte zichtbaar.

Stage 2

Het begin van pijn bij matige fysieke activiteit, evenals in rust. Het verschijnen van kreupelheid bij langdurig lopen. Pijnlijke gewaarwordingen kunnen optreden in de knie, onderrug. Röntgenfoto's: veranderingen in de vorm van de heupkop, oneffenheden van de botcontour, verdikking van de nek van het bot, significante groei van weefselbotten, vernauwing van de gewrichtsruimte met 2 keer.

Fase 3

Constante pijnlijke sensaties ontstaan ongeacht fysieke activiteit, zowel in een actieve staat als in een rustige staat. Pijn kan slapeloosheid veroorzaken. Door de beperkte beweeglijkheid van de gewrichten is de persoon genoodzaakt om met steun te lopen. Röntgenfoto onthult een significante toename van de breedte van de nek van het bot en een afname van de lengte in vergelijking met de norm, vervorming van de heupkop. De voegopening is praktisch afwezig. De lichamelijke conditie is ernstig beperkt. De patiënt kan worden herkend als gehandicapt.

Fase 4

De patiënt ervaart ondraaglijke pijn in rust. Elke beweging veroorzaakt wilde pijn, de patiënt kan niet bewegen met ondersteuning (krukken, wandelstokken). De methode voor de behandeling van coxartrose is alleen operationeel.

Oorzaken van coxartrose

Het optreden van coxartrose wordt door vele redenen beïnvloed, maar de belangrijkste is de verminderde bloedcirculatie in het heupgebied. Door een slechte bloedcirculatie vertraagt het metabolisme in de gewrichten en dit leidt tot een geleidelijke atrofie van de beenspieren.

Andere oorzaken van coxartrose zijn:

  • zittende levensstijl;
  • microtrauma's die geen pijn veroorzaken bij de patiënt;
  • Endocriene aandoeningen;
  • veranderingen in de oppervlakken van de gewrichten als gevolg van leeftijd;
  • verhoogde belasting van de gewrichten (meestal gevonden bij atleten);
  • ontstekings- en infectieuze processen in de gewrichten;
  • pathologie van de voet (platte voeten) en wervelkolom (scoliose);
  • obesitas (verhoogde belasting van het gewricht door overgewicht) en andere redenen.

Rekening houdend met de gezondheidstoestand van het hele organisme, worden de exacte oorzaken van de ziekte voor een bepaalde patiënt bepaald.

Symptomen van coxartrose

Cosartrose treft mannen en vrouwen na 40 jaar. Vrouwen ervaren meer pijnklachten.

Tekenen van coxartrose zijn:

  • pijn in het heupgewricht (komt periodiek voor, is pijnlijk van aard);
  • ongelijke, onvaste gang (hinkend);
  • het verschijnen van een crunch in het gewricht;
  • de mobiliteit van het geblesseerde been is beperkt (in het beginstadium voelt men zwaarte en stijfheid bij bewegingen, vermoeidheid, algemene malaise);
  • het verschijnen van atrofie van de dijspieren (het volume en de tonus van de spieren verandert, waardoor pijn in de knie ontstaat).

Diagnose van coxartrose

Om de diagnose van coxartrose te bepalen, is het noodzakelijk om diagnostische procedures te ondergaan:

  • onderzoek van de patiënt door een specialist;
  • het uitvoeren van algemene en biochemische bloedonderzoeken (u kunt ontstekingsprocessen identificeren en artritis van artrose onderscheiden);
  • Röntgenfoto (gebruikt om schade en veranderingen in botweefsel op te sporen);
  • magnetische resonantie beeldvorming van het gewricht (detecteert kleine veranderingen in het kraakbeenweefsel).

Coxartrose behandeling

Om de ziekte te behandelen, gebruiken specialisten medische procedures en medicijnen.

De methoden voor de behandeling van coxartrose omvatten:

  • helende gymnastiek en massage;
  • fysiotherapie;
  • ozon therapie;
  • cryotherapie;
  • medicatie behandeling;
  • chirurgische behandeling enz.

In gespecialiseerde klinieken wordt voor elke patiënt een individueel behandelprogramma voor coxartrose geselecteerd, rekening houdend met zijn leeftijd, bijkomende ziekten en het stadium van coxartrose. Een individuele benadering draagt bij aan een zo snel mogelijk herstel van de patiënt.

Therapeutische gymnastiek en massage

Lichaamsbeweging helpt de spieren te versterken en de bloedcirculatie te verbeteren. Ochtendgymnastiek wekt niet alleen het lichaam na het slapen, maar verhoogt ook het gewrichtsvocht uit de lagere delen van het gewricht. De gewrichtsvloeistof smeert het kraakbeen met essentiële voedingsstoffen die de weerstand van het kraakbeen tegen stress gedurende de dag verhogen.

Bij coxartrose moet lichaamsbeweging echter correct worden geselecteerd. Te scherpe en krachtige bewegingen kunnen ernstige pijn en letsel aan het gewricht veroorzaken. Het wordt aanbevolen om naar het zwembad te gaan, omdat zwemmen helpt om de spieren te versterken, het gewricht te ontlasten en geen blessures veroorzaakt.

Massage voor coxartrose is een zeer effectieve en veilige methode. Het verbetert de bloedcirculatie, versterkt de spieren, verlicht pijnlijke spasmen, zwellingen en spierspanning. Tijdens de massage van het heupgewricht, onderrug en rug worden spieren ontspannen, waardoor het gewrichtsvocht door het kraakbeen wordt verdeeld.

Fysiotherapie

Fysiotherapie combineert verschillende methoden:

  • elektrotherapie;
  • UHF-therapie;
  • ultrasone therapie;
  • lasertherapie;
  • paraffinetherapie, enz.

Al deze procedures zijn gericht op het verbeteren van de bloedcirculatie, het verlichten van spasmen en ontstekingen, dit komt door het feit dat de toegang tot het heupgewricht beperkt is.

Behandeling met geneesmiddelen

Er zijn veel geneesmiddelen die verschillende functies vervullen bij de behandeling van coxartrose:

  • actuele medicatie(zalven, kompressen, lotions). Onder invloed van reclame denken de meeste patiënten dat behandeling met verschillende zalven en crèmes de meest effectieve manier is. Dit is echter een misvatting, omdat de geneeskrachtige eigenschappen van dergelijke medicijnen het heupgewricht niet kunnen bereiken vanwege de diepe ligging. Ze helpen alleen om de bloedcirculatie tijdelijk te verbeteren en spasmen te verlichten. De oorzaken van coxartrose worden niet geëlimineerd en de ziekte blijft zich geleidelijk ontwikkelen tot een complexer stadium.
  • Steroïdeloze ontstekingsremmers. . . Ze worden gebruikt om ontstekingen te elimineren, zwelling en pijn te verlichten. Als gevolg van langdurig gebruik van niet-steroïde geneesmiddelen treden bijwerkingen op die de inwendige organen negatief beïnvloeden (gastritis). Deze medicijnen repareren het kraakbeen dat nodig is om de gewrichten goed te laten functioneren niet.
  • Spierverslappers(geneesmiddelen die de spieren ontspannen). Verbetert de bloedcirculatie, verlicht spierspanning rond het gewricht. Het effect van de medicijnen is tijdelijk, de functies van de gewrichten worden niet hersteld.
  • Hormonale steroïde medicijnen. . . Intra-articulaire hormooninjecties helpen bij bijkomende ziekten, zoals ontsteking van de pezen van het dijbeen. Ze hebben bijwerkingen en een kort therapeutisch effect.
  • Vaatverwijdende medicijnen. . . Ze worden gebruikt om de gladde spieren van bloedvaten te ontspannen, het lumen ertussen uit te breiden, pijn in kleine bloedvaten te verlichten en nachtelijke pijn te elimineren. En ook vaatverwijdende medicijnen verbeteren de gewrichtsbloedcirculatie, helpen de levering van voedingsstoffen die nodig zijn voor het kraakbeenweefsel. Bij correct gebruik hebben vaatverwijders een significant therapeutisch effect. De effectiviteit van de behandeling wordt echter beïnvloed door de individuele tolerantie van de medicijnen.
  • Chondroprotectors(geneesmiddelen die kraakbeen herstellen). Het zijn de meest effectieve moderne medicijnen, omdat ze het herstel van kraakbeenweefsel beïnvloeden, het voeden met de nodige stoffen. Bij regelmatig gebruik van chondroprotectors is het mogelijk om de ontwikkeling van coxartrose te stoppen. Een positief resultaat verschijnt na verloop van tijd en na het einde van het gebruik van het medicijn zal het proces van kraakbeenherstel worden voortgezet.

Chirurgische behandeling van coxartrose

Chirurgische interventie wordt toegepast in het geval van significante vernietiging van het kraakbeenweefsel, de onmogelijkheid van herstel en immobiliteit van de gewrichten. In sommige gevallen is alleen een operatie de enige mogelijke manier om iemands vermogen om pijnvrij te lopen te herstellen.

Endoprothese is een operatie om het aangetaste gewricht te verwijderen en te vervangen door een kunstmatige analoog, een endoprothese. In vorm lijkt de endoprothese op een echt gewricht, het vervult alle functies van een gewricht en is bestand tegen zware belastingen tijdens lopen, hardlopen, enz.

Levensduur van de endoprothese

Zoals alles heeft de endoprothese zijn eigen levensduur. De slijtage van de endoprothese is afhankelijk van de belasting en mobiliteit. Overgewicht verhoogt de belasting aanzienlijk en de levensduur van de prothese zal ongeveer 10 jaar zijn. Bij een matige belasting en mobiliteit gaat de endoprothese ongeveer 15 jaar mee. En er zijn ook modellen van prothesen, waarvan de levensduur 20-25 jaar is, maar hun grootste nadeel is hun hoge kosten.

Nadat de endoprothese is versleten, moet een tweede operatie worden uitgevoerd om deze te vervangen. Het vervangen van de prothese wordt echter bemoeilijkt door het feit dat het heupbot na verloop van tijd dunner wordt en er een probleem is met het fixeren van de prothese. Om herhaalde endoprothesen te voorkomen, is het daarom noodzakelijk om zo lang mogelijk conservatieve behandelmethoden toe te passen.

Er moet melding worden gemaakt van de risico's van heupartroplastiek - het aantal sterfgevallen na een operatie is 1-2%.

Revalidatie na artroplastiek

Gewrichtsvervangende chirurgie is vrij moeilijk en het zal tijd kosten om de verloren mobiliteit terug te krijgen. De herstelperiode omvat methoden die het lichaam versterken: massage, gymnastiek en ademhalingsoefeningen. Het is noodzakelijk om het volume en de complexiteit van de belastingen geleidelijk te vergroten, zodat het lichaam aan alle veranderingen went.

Het eten van een gezond dieet versnelt ook het genezingsproces. Het wordt aanbevolen om in de dieetvoeding op te nemen die rijk is aan fosfor en fosfolipiden, omdat hun eigenschappen bijdragen aan het herstel van kraakbeenweefsel.

De revalidatieperiode duurt ongeveer 6 maanden. Binnen 5 - 10 dagen ligt de patiënt onder toezicht in het ziekenhuis. Vervolgens wordt een complex van revalidatiemaatregelen uitgevoerd gericht op het versterken van de heupspieren. Eerst zal de patiënt op krukken moeten lopen, dan met een wandelstok en tenslotte alleen zonder enige ondersteuning.

Aan het einde van de revalidatieperiode herwint de patiënt het verloren vermogen om te werken en het plezier van gemakkelijk lopen!

Preventie van coxartrose

Voor de preventie van coxartrose is het noodzakelijk:

  • zich houden aan een actieve levensstijl (ochtendoefeningen doen, kleine wandelingen maken);
  • niet professioneel sporten;
  • eet een uitgebalanceerd dieet, omdat dit helpt gewichtstoename te voorkomen, wat extra belasting van de gewrichten veroorzaakt;
  • neem elke 1-2 jaar een kuur met chondroprotectors na 40 jaar (in geval van familiepredispositie voor coxartrose of gewrichtsblessures).